كلبــــه قلبهــــاي شكسته

به نام خدایی که گوهر محبت را در صفحه قلب ها جای داد

حقیقتش این بار که برایت مینویسم نه شب است نه سکوت فقط عاشقی است . پس مینویسم عشق من سلام ٬ نمی دانم چرا بعضی ها تصور می کنند همیشه نامه را باید برای آنهایی که دورند نوشت ؟ بر خلاف من که اغلب با خود می گویم آنهایی که به بهانه نزدیکی نزدیکترند احتمال دوریشان بیشتر است پس نامه را باید اول برای آنها نوشت حتی اگر میلشان باشد جور دیگری پاسخ دهند یا شاید معتقد باشند ( این که جوابی ننویسند ٬ جوابی است ) این که روزها نیستی مثل ماه ٬ تمرینی است برای شمردن بهانه و نوشتن ترانه . دیدم کسی جایی برای کسی نوشته بود : هر ستاره شبی است که از تو دورم ٬ آسمان چه پر ستاره است . دلم میخواد یه جوری زندگی کنم که آدما بهش میگن عجیب ! فقط به تو سلام کنم ٬ فقط با تو حرف بزنم ٬ فقط واسه تو دعا کنم ٬ فقط تو چیز یادم بدی ٬ دستم فقط تو دست تو باشه ٬ به جاش تو هم فقط مال من باشی . میدونم این دلیل واسه آدم های اینجا قانع کننده نیست که ما بگیم چون اینجا همه باهامون حرف میزنن بعدش هم به هم حسودیشون میشه ٬ میریم یه جای دور ٬ عزیزم ما محکومیم به تحمل آدم هایی که زندگیمونو چه بخوایم ٬ چه نخوایم می سازن ٬ اما من میگم بیا بریم یه جا که هیچ کس نباشه که حتی اسمتو یاد بگیره چه برسه به این که صدات کنه ! عزیزم زندگی من بخوای ٬ نخوای مال توئه ... آخه تا عاشقت شدم شاعری کردی خودت نوشتی ٬ بازم واسم بنویس ٬ غزلت آرومم میکنه ٬ شعر نوت تازم میکنه ٬ نگاهتم که دیگه هیچ چی باهاش زندگی میکنم خلاصه که حسابی رو اسم همه خط کشیدی ٬ رو تموم شماره های جدول دلم ٬ عمودی ٬ افقی اون حرفای عاشقانت ٬ به خدا همش تویی آخه من از دست تو چیکار کنم ؟ قول میدم اگه اونی که میخوای نیستم یادم بدی زود یاد میگیرم همونی میشم که میخوای مثل رعد و برق ٬ البته بستگی به چشمای تو داره ٬ اینجوری خوبه ؟ ... گاهی دلم میخواد بدونی حال من چه جوریه ٬ اما بدان که من همیشه حال تورو میدونم اغلب دلم برات تنگ میشه هر لحظه یک بار تنفست میکنم جای تعجب نیست آره یک دیوانه داره باهات حرف میزنه خودت قضاوت کن که اون اول دیوونه نبود و حالا خوشحاله که تو دیوونش کردی . ای خود حقیقتای سوال همه جوابها ٬ دوست دارم همیشه و هر لحظه کنارم باشی که هیچ وقت احساس دل تنگی نکنم . راستی چه حکمتی است که من بیشتر غروب ها دلم برای تو تنگ می شود ؟ ! نه نه فکر نکنی که خورشیدی ٬ نه عزیزم خورشید شبها می رود و گل های آفتاب گردان را به حال خود می گذارد و اما جالب است که تو مهتاب هم نیستی که روزها بروی در حقیقت تو هیچ وقت نمیروی که قرار باشد بیایی . عجیب دوستت دارم ٬ ساده نوشتم ٬ ولی ساده دوستم نداشته باش ٬ من به همین دوست داشتن تو راضی ام تو هم به همین راضی باش من چیزی جز این نمی خوام . بگذار همین جور مثل برفی که از کوه سرازیر شده و مسیر آسمان رو طی میکنه و دباره به دریا باز می گرده دوستت داشته باشم . نازنینم ٬ حالا که دارم با تو درد دل میکنم بهتر است که بگویم عکس نازتو گذاشتم کنارم دارم باهاش درد دل میکنم . گاهی عکستو نوازش میکنم ٬ گاهی میزارمش روی قلبم ٬ یه وقت هم برات شعر میخونم ٬ فال میگیرم ٬ بی پرده واست بگم ٬ با عکست زندگی میکنم میدونی عزیزم من واسه تو نامه مینویسم راستش دوریت بد جوری دیوونم کرده ٬ هیچ وقت دوست نداشتم که واسه کسی چیزی بخونم یا بنویسم ٬ فرقی نمیکنه چه شعر عاشقونه چه یه متن پاییزی ٬ این بارم برات اعتراف میکنم من عاشق اون لحظه هام که واست شعر و نامه بخونم ٬ واسه اون وقتایی که دور از چشم های دنیای پر هیاهوی اینجا تا آخرش قشنگ نگام میکنی . ! جوری که دلم میخواد بالاخره که این جوری بگم سایه لطفت افتاده رو تموم زندگیم ٬ جرقه یک نگاهتو با هزار تا دنیا عوض نمی کنم چند لحظه ناقابل خودتو بزار جای من ببین من چی میکشم ؟ آرزومه که تو مسابقه سرنوشت مدال اول خوشبختی رو بندازم دور گردنت ٬ اون دیگه آخر دنیا میشه اون روز چی میکنی ؟ حالا یکم صبر کن ٬ خیلی مونده ٬ تحمل کن . کم کم امتحانا یکی یکی تموم میشه و افتخارش واست می مونه و لذت زحمات همیشگی ات ٬ کاش یه معجزه ای بشه ٬ چه میدونم مثلا یه پیغامی از آسمون واست بیاد یکی بگه به تو که من چقدر دوست دارم ٬ این آخری اگه بشه دیگه هیچی نمیخوام . من دری که با کلید آن تو را شناختم هیچ وقت نخواهم بست . من مدت هاست که هر چه میگذرد بی دلیل بیشتر دوستت دارم اما این بار نه مثل مجنون ٬ نه مثل لیلی ٬ نه مثل فرهاد و نه مثل شیرین فقط مثل خودم تا هر وقت که بخواهی دوستت دارم . راستی نمی دانم چرا اینها را برایت نوشتم ٬ شاید دل تنگی های چند ماهه ام ته نشین شده و کار دست سیاهی های لینکم داده خوب میدانم به روزگار نمی شود خرد گرفت اما به عشق چرا ٬ گیریم که روزگار توانایی دو رنگه داشتن ما را داشته است تکلیف دل هایمان چه میشود ؟ نگذار تسلیم معادله دل و دیده شویم ٬ نگذار برای گفتن دوستت دارم امروز که نشد باشد برای فردا را بیاوریم . یک نتیجه شبانگاهی به من آموخت : اگر کسی ٬ فکری ٬ دلی یا حتی شماره ای بخواهد مشغول کسی باشد شب و روز و ماه و خورشید نمی شناسد و اگر کسی دلتنگ دیگری باشد آمدن و دیدنش اندک لرزشی در نقطه ای از دل عاشقش می اندازد . و من هم در اخر از سهراب سپهری نیم اجازه ای گرفته و مینویسم : تا تو هستی زندگی باید کرد ٬ کسی که نبودن تو حتی در تخیلش هم نمی گنجد .

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM